Wavepunch.nl
Webblog van Marjolijn Timpers en Willem Baarslag
Abonneren
  • Abonneer je voor nieuwe artikelen op dit blog!
Onze camper

Weetjes 2

Toen we in Rovaniemi  waren zagen we verschillende straaljagers door de lucht denderen, loopings etc. wij dachten in een vliegtuigshow te zijn beland. Een Fin sprak ons aan en vertelde dat het een samenwerkingsproject was van verschillende landen, Nederland, Noorwegen, Amerika, Duitsland en Finland. Het was dan ook geen show. Zo dicht bij de Russische grens  waren het oefeningen en deze waren vooral bedoeld om Rusland te imponeren. Het  was een directe uiting van de toegenomen spanning tussen Rusland en de NAVO  als gevolg van de annexatie van de Krim. Eigenlijk zie je op dat moment de kinderlijke manier waarop er met spierballenvertoon uiting wordt gegeven aan de tegenstellingen die er  zijn. Eigenlijk is het te gek voor woorden.

In Scandinavië, en dan vooral in Finland zien de afbeeldingen van mensen op de verkeersborden er zo lief en vriendelijk en ouderwets uit. Veel menselijker dan in Nederland. Als je het bord voor wandelaars ziet is er geen haar op je hoofd die zo’n aardige vader met z’n zoontje aan de hand, zou willen omver rijden. Ooit hebben de borden er bij ons ook uitgezien. Is dat het beeld van de verharding van de maatschappij of heeft wetenschappelijk onderzoek uitgewezen dat op de Nederlandse manier de boodschap beter overkomt? Wij gaan voor de Finse borden.

Wij reden een geweldige route van Zweden naar Noorwegen, allemaal oh’ss en ahh’ss en natuurlijk veel rendieren. Ergens op een picknickplekje kwamen we in gesprek met een wat oudere heer die alleen op reis was met zijn caravan. Hij vertelde dat hij met zijn vrouw vele  jaren naar Noorwegen ging. Ineens schoot hij helemaal vol en vertelde dat zijn vrouw afgelopen oktober  was overleden. Het was in een minuut, nee in 30 seconden gebeurt. Bijna een minuut heeft hij niet kunnen praten maar vertelde toen dat weer ging  dat hij toch de reis ging maken zoals ze het samen hadden uitgestippeld. Na nog even gepraat te hebben ging hij de caravan in, hij ging even wat limonade drinken want hij was vergeten koffie te zetten (ws deed zijn vrouw dat altijd). We waren zo onder de indruk van het verhaal dat we de eerste uren in stilte en in gedachten gereden hebben. En nog denken we er regelmatig aan en zeggen dan tegen elkaar dat wij eigenlijk die man op de koffie hadden moeten vragen. Waarom ………………

Hoe verder we naar beneden reizen, des te vroeger wordt het donker. We raken steeds verder van de Midzomernacht. Ik vond het heerlijk dat het niet donker werd en ik moet er nu ook erg aan wennen dat het om 22.30 uur donker wordt. Ik heb heimwee naar Lapland. Het licht, de rust, die gekke ruige natuur.

Ik  mis de toendra’s in het uiterste noorden.  ze zijn waarschijnlijk niet zo uitgestrekt  in vergelijking met de Russische. Maar toch …… eindeloze vlaktes, omzoomd door bergen. Kaal, woest. Bruin, hier en daar de polletjes hele kleine roze bloemetjes, dunne, gebogen  berkjes van nauwelijks een meter hoog. De berkjes kunnen al heel oud zijn, maar door de vorst in de grond kunnen de wortels niet verder groeien.  De grond is zompig en moerassig door het smeltwater. Hier en daar lag er nog wat sneeuw. Doorgaans schijnt er niet veel sneeuw te vallen, maar het is er wel extreem koud. Er is weinig verkeer en weinig bewoning, hier en daar een kleinschalig ski-resort tegen de bergen.

Wat meer naar het zuiden in Lapland zijn we heel veel trollenfamilies tegen gekomen. Pollen dood, geel,gras dat wapperde door de wind, met bovenop de kruin een klein groen, net nieuw polletje gras. Sommige polen waren wel 75 cm hoog met daarom heen kleinere. Iedere keer weer zo grappig om te zien.

De andere keren dat we in Noorwegen waren, was het altijd in juni, weinig toerisme. Toen we bij het fjordengebied kwamen in juli, was het vreselijk druk. Vonden wij dan. Veel te veel touringcars afgeladen met Chinezen,maar ook Nederlanders. Te veel camperaars. De mogelijkheden om wild te kamperen zijn in vergelijking met andere jaren ook afgenomen. Je komt steeds meer weggetjes tegen waar een ketting voor gespannen is. Jammer, maar hadden wij ook maar niet zo enthousiast moeten zijn tegen iedereen, de halve wereld wil er nu dus ook naar toe. Een tip voor Scandinavië gangers, ga als je de echte ruimte van het land wil voelen niet in het hoogseizoen. Eind mei, juni zijn prima maanden evenals de tweede helft van augustus en september.