Wavepunch.nl
Webblog van Marjolijn Timpers en Willem Baarslag
Abonneren
  • Abonneer je voor nieuwe artikelen op dit blog!
Onze camper

Roma

Deze vakantie iets meegemaakt wat me enorm bezig houdt.  

We stonden op een camping, ik was een handwasje aan het doen.  Naast me stond een Roma jongen van een jaar of 10 flessen water te vullen. Het ging mis, het water spatte alle kanten op en de jongen werd nat. Hij keek me met van die grote bruine schrikogen aan, ik moest lachen, hij ook. Elk in eigen taal zeiden we wat tegen elkaar en giebelden nog een beetje na.

’s Avonds gingen Willem en ik nog een eindje wandelen. Aan de rand van de camping stonden een aantal Roma volwassenen en kinderen. Ze hadden een vuur gemaakt om zich warm te houden en de kinderen waren aan het spelen. Er stonden 3 hele kleine krakkemikkige tentjes, met een plastic zeiltje er over heen. We liepen er langs en zeiden tegen elkaar; “bah, hier ook al”. In Nederland kennen we dit niet zo, we hebben het wel in Bulgarije gezien. Roma leven niet alleen aan de rand van de camping, maar ook aan de rand van de  samenleving.

’s Nachts lagen wij lekker warm en droog in ons campertje en het begon hard te regenen. Ik werd er wakker van en moest de hele tijd aan die kinderen denken, met name aan die jongen.

De volgende dag kwam de strooiwagen zout strooien omdat de ondergrond nog bevroren was en de regen anders zou gaan opvriezen.

Wat een leven. Niet naar school, bedelen bij de supermarkt, slapen op koude grond en in een lekke tent. En niet beter weten dat je wordt geminacht door de hele maatschappij. Wat is dan je toekomst?

Een gigantisch ingewikkeld probleem. De Roma’s willen zich niet conformeren aan  de regels van de samenleving, houden zich niet aan de meest basale regels, vertonen veel (licht) crimineel gedrag. Kinderen worden niet naar school gestuurd en ontwikkelen zich dan ook niet. Zeker voor de kinderen. Als zij zich wel willen ontwikkelen wordt dit door de eigen gemeenschap tegen gehouden. Nu met het openen van de grenzen in Europa zien we dat de Roma en Sinti groepen zich verspreiden over de andere Europese landen.

In Nederland hebben we met een zekere mate van succes de zogenaamde “Woonwagen bewoners” verdund in de samenleving. Het aantal plaatsen dat zij krijgen is aan een maximum gebonden zodat de groep niet te groot kan worden. Vervolgens komt het dan op handhaven aan, iets wat alle Europese landen in gezamenlijkheid moeten doen.