Wavepunch.nl
Webblog van Marjolijn Timpers en Willem Baarslag
Abonneren
  • Abonneer je voor nieuwe artikelen op dit blog!
Onze camper

De zevende week

Vorige week hebben we de Vesteralen verlaten. Via Bjerkvik rijden we naar Narvik om daar de E6 op te pikken die ons terug naar de Saltstraumen zal brengen. We hebben besloten om de komende week de toerist uit te hangen en de toeristische route Kustweg 17 te rijden. Deze route begint net onder Bodø en gaat over een afstand van 635 kilometer naar Steinkjer. Volgens de verhalen moet dit de mooiste kustroute ter wereld met een 7 veerboot overtochten en door 15 tunnels waarvan de langste meer dan 7 km is. We beginnen inmiddels wel gewend te raken aan al die superlatieven. Als je op de Noordkaap een wind laat zal men zeggen: “Dat was de meest Noordelijke Wind” of “dat was de meest Warme Noordelijke Wind”. Noorwegen is gewoon prachtig en de eerste etappe van weg 17 over 240 km is er één van alleen maar ohhh’s en ahhhh’s. Een schitterende weg met korte bochten en steile klimmetjes. Ons campertje knort er rustig met een vaartje van 60 km p/u tegenop. Aan de 17 hebben we een erg leuke camperplek. Deze plek was aangelegd door de plaatselijke bevolking om een low-cost plekje met de basale voorzieningen voor campers aan de toeristen aan  te bieden. Wij denken dat men er ook mee wil bereiken dat dit ongewilde overnachtingen op de openbare parkeerplaatsen in het dorp zal tegenhouden. Maar een mooie plek voor 100 Nkr, omgerekend 8,50 euro. Dit soort plekken zou men veel meer aan moeten leggen. Kustweg 17 rijden we in vier dagen. We blijven 2 nachten op de camping in Namsos. We doen de was, en genieten van het mooie weer. Over dat weer hebben we deze week niet te klagen. Terwijl Nederland zucht onder een hittegolf is het in onze omgeving een graad of 20, valt er af en toe een buitje en is de wind afgenomen. We merken dat we naar het zuiden gaan. Na de 17 gaan we door naar Trondheim. Trondheim was vroeger de hoofdstad van Noorwegen en heeft de meest noordelijke Kathedraal (jaja). Wij hebben een halve dag door Trondheim gedwaald en vonden de stad zeer de moeite waard. Een levendige mondaine sfeer, heel veel jonge mensen (er is een Universiteit) en veel historische gebouwen. Doordat de Noren veel in hout bouwen, lopen de steden nogal het risico dat een flinke brand voor veel schade zorgt. Men probeert dit te voorkomen door de straten zo breed mogelijk te houden. We hebben overnacht op de enige beschikbare camperplek in de stad. Gratis maar hutje mutje op een grote parkeerplaats, (brrrrr). Na Trondheim rijden we door naar Kristiansund. De komende dagen rijden we de Atlantische route op weg naar de Trollstigen. Daarna stoppen we met de toeristische hoogtepunten van Noorwegen in het hoogseizoen, en zoeken we de rust en de uitgestrektheid van het binnenland op. De camper houdt zich prima, (afkloppen). We naderen de 10.000 km, en hij heeft geen druppel olie verbruikt. Alles werkt naar behoren en we zeggen tegen elkaar dat we eigenlijk niet meer nodig hebben dan deze 12 vierkante meter.

Nog even een nabrander van vorige week. Ik was vergeten te vermelden dat we de vorige week een simulatie reis hebben gemaakt met het spaceship de Aurora. Onze taak was om de gevolgen van een uitbarsting van plasmawolken uit de zon te onderzoeken, en de effecten die dit zou kunnen hebben op de aarde. Bijna een uur was Marjolijn gezagvoerder van het ruimteschip, en moest ik allerlei observaties van de Zonnewind uitvoeren. We hebben dit trouw gedaan. Eenmaal buiten gekomen kwamen wij tot de conclusie dat deze activiteit waarschijnlijk voor kinderen bedoeld was. We hebben bijna in de broek staan piesen van het lachen. We waren echter wel 75 euro armer.