Wavepunch.nl
Webblog van Marjolijn Timpers en Willem Baarslag
Abonneren
  • Abonneer je voor nieuwe artikelen op dit blog!
Onze camper

De vijfde week

Op dit moment staan we in het zonnetje te wachten bij de veerboot naar de Lofoten. De afgelopen 2 dagen hebben we prachtig weer gehad, zon, zo’n 15 graden. We hebben vorige week een nacht op een hoogvlakte gestaan vlak voor de Stekenjokk. Koud 3˚ , keiharde wind en ja sneeuw. Maar prachtig, je kon een heel klein beetje bedenken hoe het er ’s winters moest zijn. Onderweg op de Wildernisroute  zie je hier en daar een huis met bewoning, meestal zijn dat rendierhouders, maar in de winter moet het daar heel stil en eenzaam zijn. De Stekenjokk is een hoogtepunt op deze route. Het is een uitgestrekte hoogvlakte. Op 700 meter ligt hier en daar nog ruim 2 meter sneeuw. Een ander hoogtepunt vonden wij de kapel van Viken. (zie foto album)

Na 3 dagen Wildernisroute zijn we naar Pim en Roos gegaan. Op de Wildernisroute hadden we hen al een keer getroffen voor een brunch. De bedoeling is om nu een paar dagen met elkaar door te brengen. Zij hadden een week een comfortabele Stuga waar we de camper mooi bij konden parkeren. De mannen gingen op zoek naar vis. In een riviertje vingen we een mooie snoek. De forel laat zich nog niet zien. Ook deze dagen blijft het aan de koude kant, valt er regelmatig een bui en staat er een straffe wind. Ondanks dat alles lekker de bbq aan en daarna een kampvuur. De meisjes  hebben wat gelopen, maar in Zweden is het lastig lopen zonder kaart. Er zijn een aantal lange wandelroutes  waar je van A naar B loopt. Routes met hetzelfde begin en eindpunt zijn er minder.   Na een paar dagen gezelligheid hebben we weer afscheid genomen want het begon weer te kriebelen.

We zijn via Storuman (Zweden) richting Mo I Rana (Noorwegen) gereden. Geweldige mooie tocht over de Blåvägen (blauwe weg).  Op ieder plekje wil je wel even staan om een foto te maken. Onderweg hebben we enorm veel rendieren gezien, maar niet één  eland. Ze zijn er wel maar zijn schuw.

Gisteren zijn we vanuit Mo I Rana richting Bodo vertrekken. Eerst een klein stukje de E6, zo gauw we een stille weg konden pakken hebben  we het gedaan. Veel mooier rijden over het gebergte. Vlak voor Bodo heb je de Saltstraumen.  6 uur lang stroomt het water bij eb het water vanuit Sjkerstadfjorden het Saltfjord in met een snelheid van 35 km. Dan staat het water stil en dan weer de omgekeerde richting in. Tijdens de stroming zijn er gigantisch grote draaikolken, het water bruist en kolkt. Dit keer zaten we op een camping, er waren veel vissers die met grote bakken vol vissen terug kwamen. De wasruimte stonk dan ook heel erg.

In het bos bij Kalix, (2e week?)kwamen wij een boom tegen die vol behangen was met fopspenen. We zijn er eindelijk achter wat het is. Een Tuttenboom, als de kinderen 3 jaar worden, mogen ze de speen in de (wilgen J)boom hangen. Een soort van ritueel afscheid van de peuterjaren.