Wavepunch.nl
Webblog van Marjolijn Timpers en Willem Baarslag
Abonneren
  • Abonneer je voor nieuwe artikelen op dit blog!
Onze camper

De derde week

Maandag 1 juni  zijn we aangekomen in Kirkenes na een dag rijden in de regen. De afgelopen week Finland is ons zeer goed bevallen. Zeker toen we boven Rovaniemi kwamen hebben we heel veel leuke plekken gezien waar je prachtig met Camper, caravan of tent kan staan. De Finnen zijn bijzonder aardige en open mensen. Wij vonden Finland een lief land. Zodra je de grens naar Noorwegen over gaat veranderd dat spoorslags. Alles wordt meteen veel ruiger, woester en indrukwekkender. Bijna agressief na de dagen in Finland. Het weer is niet best en dat betekend kou,regen en wind. En dat terwijl de zomer niet eens begonnen is.

Kirkenes huisvest een aantal Vissersboten die in de Barentzzee vissen op kingscrab, bekend van de “deadliest catch” Het is de meest oostelijke stad van Noorwegen en ligt een paar kilometer van de Russische grens. Dat is goed te merken, zelfs de straatnamen staan in zowel Noors als Russisch vermeld. Wij vonden Kirkenes wat tegenvallen. Veel hele grote supermarkten(waar ook de Russen massaal inkopen komen doen), een haven waar je niet in mocht en zware industrie. Het was wat grauw, nu kan dit ook door het regenachtige weer komen. We hebben overnacht op een parkeerterrein waar dagelijks de Hurtigrutten aanmeert. De veerboot die langs de gehele Noorse kust verschillende havens aandoet. Er lag een Noors marine schip in de haven. Toen deze vertrok, door achterwaarts weg te draaien, hield hij tot vertrek zijn boordkanon precies op ons gericht. Je zag de koepel draaien. We hebben maar geen gekke dingen gedaan.

Vanuit Kirkenes zijn we via Tana Bru, een plaats aan de beste zalmrivier van Europa de Tana (althans dat zegt men daar zelf), op weg gegaan naar de Noordkaap. De route van Kirkenes naar de Noordkaap doorkruist een uitgestrekte toendra. Wat desolaat. Alleen de bovenlaag van de grond ontdooit hier in de zomer. Op de lagere school heb ik over de altijd bevroren onderlaag, het permafrost, ooit een spreekbeurt gehouden. Allen om dat ik woord permafrost zo mooi vond.  

De Noordkaap is een plek waar je geweest moet zijn als je van Noorwegen houdt. Veel mensen vinden de Noordkaap erg toeristisch. Dat is hij ook . Maar wat moet je anders, als het alleen maar een klif zou zijn met een klein bordje, dan zou het wel heel mager zijn. De weg van Honnigsvagen naar de Kaap is ronduit fantastisch. Je krijgt er een echt “arctisch” gevoel bij. Hoewel je van zeeniveau maar een meter of 400 omhoog gaat passeer je na een meter of 200 al de boomgrens. De ruigheid en eindeloosheid van het land voor je doet je dan heel nietig voelen. Je voel hoe gevaarlijk die omgeving voor mensen kan zijn als je er op het verkeerde moment bent.

De entree voor de kaap is 500 NOK. Ongeveer 42 euro. Veel van de camperaars blijven op de parkeerplaats staan om de midzomernachtzon te zien. Je moet dan wel geluk hebben dat het onbewolkt is. De kou en de gierende wind doet ons besluiten daar maar van af te zien. De midzomerzon zien we later wel als we op de Lofoten of Vesteralen zijn. We rijden terug en vinden een plekje met een mooi uitzicht aan het fjord. Vier rendieren houden ons gezelschap, gezelli. Even later komt een vos zijn nieuwsgierigheid bedwingen.  Het regent bijna voortdurend nu en dat zou ook de nacht zo blijven.

Na een week in het hoge noorden beginnen we behoefte te krijgen aan wat hogere temperaturen. De hete lucht verwarming in de camper werkt prima, maar wat meer naar buiten kunnen zou wel fijn zijn. We besluiten om de volgende ochtend  flink wat kilometers naar het zuiden te gaan op weg naar midden Zweden. In  Noord Noorwegen komen we over een paar weken terug. Via het mooie plaatsje Alta rijden  we richting Zweden via de 93. Voordat we in  Zweden zijn gaan we een stuk door Finland dat  een appendixachtig uitsteeksel heeft dat als het ware in Noorwegen steekt.  De Samen en hun rendieren zijn hier overal. Wij vroegen ons af waarom de rendieren trouwens zo heten. In de regel  sjokken ze wat langs de weg. Als je er even flink met de camper achteraan jakkert dan willen ze echter wel rennen. Afgelopen vrijdag 5 juni hebben we op een parkeerplaats de midzomernaacht zon dan echt gezien. Om 1.00 uur stond de zon nog ruim boven de horizon toen die weer ging stijgen. En nu op weg naar de Vilderneswegen. Het gebied i n Zweden waar de meeste beren, wolven en ander groot wild voorkomt. Het is nu zaterdag 6 juni om 19.57 uur. We staan op een camping in Gellivare, 100 km boven Jokkmokk. Twee keer raden, na een prachtige dag regent het, het lijkt erop of we regen aantrekken.